Wstęp do arkadii

Temat mojej prezentacji to sposób i cel występowania toposu arkadyjskiego w literaturze. Zanim rozpocznę analizę powyższego zagadnienia, pozwolę sobie odpowiedzieć na pytanie czym jest szczęście? Szczęście to stan ducha, to pozytywne przeżycia wewnętrzne spowodowane doświadczeniami ocenianymi przez podmiot jako pozytywne. Wszyscy marzymy o życiu w miejscu gdzie znikają wszelkie nasze problemy, sprawy układają się tak jak chcielibyśmy, a czas płynie beztrosko. Temat takich miejsc stał się natchnieniem dla twórców każdej epoki. Mieli oni jednak jednak różnorodne wyobrażenia na temat wyśnionych miejsc. W starożytności wedle przekładów literackich miały one znajdować się w środkowej części Peloponezu. Mieszkańcy zajmowali się tam rolnictwem, będąc przy tym bardzo szczęśliwi. Z motywem arkadii mamy do czynienia również w Biblii, tam właśnie początkowo przebywali Adam i Ewa.W renesansie, coraz większe zainteresowanie zaczęło wzbudzać życie na wsi, spokój, cisza jakie mogliśmy tam odnaleźć, przez co wielu twórców tej epoki opisywało wieś jako miejsce szczęśliwości. W czasie gdy Polska znajdowała się pod zaborami, ziemię, gdzie mocno uwidoczniony był duch patriotyzmu nazywano arkadią. W mojej prezentacji przedstawię Państwu kilka najciekawszych moim zdaniem opisów krain szczęścia z jakimi spotkaliśmy się na przestrzeni wieków. Za ich pomocą postaram się ukazać różnorodność obrazowania arkadyjskiego.

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.